ห่วง “นกอีแอ่น”ภาคใต้อาจสูญพันธุ์หมด จนท.รัฐ ไม่ใส่ใจดูแล

หมวดหมู่ : พัทลุง, ทั่วไป,

อ่าน : 1,284
ห่วง “นกอีแอ่น”ภาคใต้อาจสูญพันธุ์หมด จนท.รัฐ ไม่ใส่ใจดูแล

พัทลุง-อุปนายกสมาคมอนุรักษ์นกอีแอ่นธรรมชาติภาคใต้ ช่วงนอกสัมประทานทำให้นกอีแอ่นธรรมชาติอาจสูญพันธุ์ได้ ระบุสัญญาสัมปทานล่าช้าและกฎหมายการส่งออกที่ จนท.รัฐ ไม่ช่วยเหลือ อาจทำให้การขยายพันธุ์นกลดลง


ผู้สื่อข่าว  จ.พัทลุง  ได้รับข้อมูลจากสมาคมอนุรักษ์รังนกอีแอ่นธรรมชาติในภาคใต้  ซึ่งระบุว่ารังนกอีแอ่นในธรรมชาติในพื้นที่ภาคใต้กำลังเริ่มเข้าขั้นวิกฤติ  เนื่องจากปัญหาการขโมยรังนกในพื้นที่ที่ว่างสัมปทาน  ซึ่งเจ้าหน้าที่รัฐที่เข้าไปดูแลไม่สามารถปกป้องผลประโยชน์ของชาติได้ ส่งผลให้อัตราการรอดของพ่อพันธุ์แม่พันธุ์ถูกตัดวงจรชีวิตลง  ทำให้ทางสมาคมอนุรักษ์รังนกอีแอ่นธรรมชาติกังวลในสถานภาพของนกอีแอ่นกินรังในพื้นที่ภาคใต้ 


ทางด้านนายสมโภช โชติชูช่วง อุปนายกสมาคมอนุรักษ์รังนกอีแอ่นธรรมชาติภาคใต้กล่าวว่า ปัจจุบันสถานภาพรังนกอีแอ่นในธรรมชาติของประเทศไทย โดยเฉพาะในพื้นที่ภาคใต้ ในหลายจังหวัดทั้งฝั่งอ่าวไทยและอันดามันถือว่าได้ลดลงอย่างมาก เนื่องจากขาดการดูแลที่ดีและเป็นระบบ  โดยเฉพาะพื้นที่ที่ไม่มีผู้สัมปทานและมีเจ้าหน้าที่รักษาดูแลที่ไม่ถูกวิธีทำให้อัตราการขยายพันธุ์ของนกอีแอ่นลดลง  ซึ่งเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์ของนกอีแอ่นธรรมชาติโดยในพื้นที่ที่มีการสัมปทานนั้นตนมองว่านับเป็นการดูแลและเป็นการอนุรักษ์นกได้ดีกว่า เพราะการจัดเก็บรังนกไปตามระบบ และมีข้อกฎหมายควบคุมในการเพิ่มประชากรนกในแต่ละปี  ส่วนในพื้นที่ที่ไม่มีสัมปทานนั้นอัตราการรอดของนกนั้นแทบน้อยมาก  เนื่องจากการเข้าไปเก็บแบบผิดวิธี


จากปัญหาดังกล่าวนี้ทางสมาคมอนุรักษ์รังนกอีแอ่นธรรมชาติภาคใต้เป็นห่วงต่อสถานภาพนกในธรรมชาติ   โดยเฉพาะในพื้นที่ว่างเว้นสัมปทานรังนกที่มีการเปิดประมูลไปหลายรอบ  แต่ยังไม่มีผู้เข้ามาประมูลนั้น  ซึ่งน่าจะเกิดจากจากการตั้งราคากลางสูง และมีเงื่อนไขแนบท้ายสัญญามากเกินไป  ประกอบกับผู้ประมูลได้เมื่อจัดเก็บรังนกก็กลับไม่มีราคา  เพราะไม่สามารถส่งออกไปยังประเทศจีนได้  มีข้อกฎหมายบังคับ  ทำให้ผู้ประกอบการไม่กล้าเสี่ยง  ทำให้ตลาดรังนกของไทยแคบลง จนเป็นเหตุให้นกอีแอ่นในธรรมชาติหายไปจากประเทศไทยได้  อาทิ ในพื้นที่จังหวัดพัทลุง ก่อนหน้านี้ที่เกิดช่องว่างสัมปทาน  เมื่อเจ้าหน้าที่รัฐเฝ้าแต่เจ้าหน้าที่รัฐเป็นคนขโมยเสียเอง ทำให้ลูกนกในรอบนั้นตายเกลื่อนถ้ำซึ่งสงผลให้นกอีแอ่นในรอบหลังบินกลับมาทำรังน้อยลง  ส่วนในพื้นที่จังหวัดอื่นก็เช่นกันอาจจะมีในลักษณะเดียวกัน.